Drugi album studyjny Houston zatytułowany po prostu Whitney, został wydany w czerwcu 1987. Tak samo jak przy poprzednim albumie, nad płytą pracowali Masser, Kashif i Walden, a także Jellybean Benitez. Wielu krytyków zarzucało Whitney fakt dużego podobieństwa materiału między pierwszą a drugą płytą, wskazując na „brak artystycznego rozwoju”[potrzebny przypis]. Magazyn Rolling Stone uznał że „wąski kanał, przez który prowadzony jest ten talent, zawiedzie pokładane nadzieje”[35]. Mimo to, stał się pierwszym albumem solowej artystki w historii, który zadebiutował na pierwszym miejscu na liście Billboard 200 w USA i w Wielkiej Brytanii, a jednocześnie będąc na szczycie list w kilku innych krajach na całym świecie. Pierwsze cztery single, „I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me)”, „Didn’t We Almost Have It All”, „So Emotional” i „Where Do Broken Hearts Go” pojawiły się na 1. miejscu listy Billboard Hot 100, które przyniosły jej w sumie 7 kolejnych singli będących pierwszymi na liście Hot 100 – tym samym Whitney pobiła rekord sześciu takich singli ustanowiony przez The Beatles i Bee Gees. Piąty i ostatni singel z tej płyty, „Love Will Save the Day” również pojawił się w pierwszej dziesiątce Hot 100. Jednak w odróżnieniu od poprzedniego albumu, żaden utwór nie dostał się na listę R&B Charts. Whitney otrzymała dziewięciokrotnie status płyty platynowej sprzedając się w nakładzie 20 mln egzemplarzy na całym świecie.
Spis utworów:
1. I Wanna Dance With Somebody
2. Just The Lonely Talking Again
3. Love Will Save The Day
4. Didn’t We Almost Have It All
5. So Emotional
6. Where You Are
7. Love Is A Contact Sport
8. You’re Still My Man
9. For The Love Of You
10. Where Do Broken Hearts Go
11. I Know Him So Well








Reviews
There are no reviews yet.